W dzisiejszych czasach istnieje akronim dla wszystkiego. Przeglądaj nasz słownik projektowania i rozwoju oprogramowania, aby znaleźć definicję dla tych uciążliwych terminów branżowych.
Tabela partycji GUID (GPT) to schemat partycjonowania używany na dysku twardym do definiowania struktury partycji i danych na nich przechowywanych.
Jest to nowoczesny zamiennik starszego schematu partycjonowania Master Boot Record (MBR), oferujący kilka zalet w porównaniu do swojego poprzednika.
GPT pozwala na utworzenie do 128 partycji na jednym dysku, w porównaniu do limitu MBR wynoszącego tylko cztery partycje podstawowe.
Czyni to go idealnym rozwiązaniem dla dużych urządzeń pamięci masowej, takich jak nowoczesne dyski twarde i dyski półprzewodnikowe.
Dodatkowo, GPT obsługuje dyski większe niż 2TB, co stanowi ograniczenie schematu partycjonowania MBR.
Jedną z kluczowych cech GPT jest użycie globalnie unikalnych identyfikatorów (GUID) do identyfikacji partycji i dysków.
Zapewnia to, że każda partycja i dysk mają unikalny identyfikator, co zmniejsza ryzyko konfliktów i błędów podczas partycjonowania i dostępu do danych.
Kolejną zaletą GPT jest wsparcie dla nowoczesnych funkcji, takich jak secure boot i firmware UEFI.
Funkcje te zwiększają bezpieczeństwo i wydajność systemu, zapobiegając zainfekowaniu procesu rozruchu przez złośliwe oprogramowanie oraz umożliwiając szybszy czas uruchamiania.
Ogólnie rzecz biorąc, GPT jest bardziej solidnym i elastycznym schematem partycjonowania w porównaniu do MBR, co czyni go preferowanym wyborem dla nowoczesnych systemów operacyjnych i urządzeń pamięci masowej.
Jego wsparcie dla większych dysków, większej liczby partycji i zaawansowanych funkcji czyni go niezbędnym elementem każdego nowoczesnego systemu komputerowego.